+31 (6) 53 68 74 87 | info@tamarastegeman.com

Het geschenk van jou

Deel dit via jouw social media

Dit is waarschijnlijk de meest unieke blog ever!!
Ik weet gewoon niet wat ik ga zeggen en dat is precies goed. Kijk, als ik wist wat ik ging zeggen dan was dat alleen omdat ik me voorbereid had. En voorbereiden heeft me nooit echt geholpen. Ik zou bezig zijn met het juiste te zeggen en te voorkomen dat ik het niet verkeerd deed.
Maar wanneer is nu iets juist of juist verkeerd?
Ik besluit het maar gewoon te laten gebeuren. Ik noem dat de energie volgen.

We zijn opgegroeid met zoveel standpunten over goed en fout dat we zelf, diep van binnen, twijfelen aan wat wij weten dat goed of fout zou zijn maar dan weer opnieuw, wat is goed en fout?

Het zijn oordelen waar we langs besluiten te leven omdat iedereen dat doet omdat het ons zo geleerd wordt. We zijn zo geprogrammeerd dat we vaak op de automatische piloot functioneren. Wellicht ben je ook vaak genoeg in conflict geraakt en kijk je nu wel uit om het op “jouw” manier te willen doen.
Maar diep van binnen leeft vaak een andere waarheid die we heel goed hebben geleerd te verstoppen.
Dit blog zal ook typefouten hebben…. Dat geeft niets ik corrigeer niets omdat ik het goed genoeg vind en jij het kan lezen.

We zijn op aarde gekomen om onze “ik” te delen. Niet wat goed of fout is.
Wanneer kun jij tekenen of zingen? Als andere zeggen dat jij er “goed” in bent zoals bij X Factor?
Jij hebt een talent in jou dat je niet erkent omdat we bang zijn geworden voor wat de wereld, ook wel “ deze realiteit” er van vind. Maar is dat echt waar?

We doen allemaal ons stinkende best om goed genoeg te zijn. Begint al in de kleuterklas met een cito toets en dat je hele school leven lang. Zonder diploma wordt je zelfs bestraft in Nederland, of je ouders. Maar jij bent uniek en zeer waarschijnlijk helemaal niet toegekomen aan de cadeau’s die jij werkelijk bezit om die met de wereld te delen.

In plaats daarvan voldoen we aan een maatschappij … generatie op generatie geloven we die boodschap en vele levens gaan voorbij waarop het sterfbed gesproken of gedacht word …. Had ik maar….!!
Eingelijk hebben deze “systemen” geen update gehad.
Gek eigenlijk dat we nu de dag enkele dag wel ergens een update van krijgen en onze telefoon, ipad of laptop een update geven om virussen buiten te houden. Met ons lichaam doen we dat helemaal niet. Geen update, geen virusscanner geen nieuwe software… niets van dat alles. Oke… wellicht een griepprik op latere leeftijd maar weet je dan wat je krijgt?

Dagelijks gaan we met elkaar naar school- werk of anders…. Dag in dag uit hetzelfde liedje om naar het weekend toe te werken in de hoop op een paar uur rust maar nee; ook dan moet er nog van alles. En zondagmiddag maken we ons al weer druk over Maandag. … oh nee dat was zaterdag tijdens het boodschappen doen voor maandag al raak!

Wanneer ik even stil sta en voel hoe koud of warm het is en niet bezig ben met regelen, het goed doen of voorkomen van fouten, kopen en halen…. kom ik mezelf tegen. Alles wordt makkelijker… rustiger en meer ontspannen.

Eerst was dat nog een jong meisje… ze noemen het ook wel je innerlijk kind. Ze was eigenlijk ondervoed. Ik had geen tijd voor haar omdat ik verder moest. Verder in deze wereld verder in de stramien die deze realiteit voor mij heeft uitgestippeld. Om te voldoen aan.
Maar wat is de beloning dan van het voldoen aan? Het aanzicht van familie? Die ook druk is met voldoen aan en tegenwoordig helemaal geen tijd meer heeft voor steun, praten en of coaching van hun geliefdes?

Oude kennis gaat verloren omdat we allen bezig zijn met het vergaren van meer goedkeuring en materialen. We lopen massaal met elkaar dezelfde weg naar en van ons werk. Dag in dag uit … iedereen in de grijze massa om later, als die tijd ooit komt, te kunnen ontspannen en terugblikken op een leven voor moeten, pijn en schaarste.

Ondertussen verliezen we de verbinding met zelf. Wat er diep van binnen op jou en op de wereld ligt te wachten vergaat en verstilt.
We proberen alles te blijven betalen. We werken massaal meer aan het generen van een consumptie maatschappij. We werken tot we er bij neervallen. De vruchten van het leven liggen roerloos in de kelder en ziekte overvalt ons vanwege een tekort aan gezonde instroom. We raken massaal burnout en of overspannen en kampen met pijn, slaapgebrek, zorgen en te korten.

Wat als het ook anders kan?
Wat als er echt een wereld bestaat zonder oordeel en veroordelen.
Wat als jij echt mag komen met wie jij bent en wat jij weet.
Wat als er een andere realiteit is die je zal laten ontspannen en genieten van het leven. die wereld is er. Ik heb haar mogen ontmoeten en zal nooit meer terugkeren naar “jouw realiteit”

Weet je dat de wereld op jouw kennis zit te wachten? Jouw unieke vingerafdruk? Ik spring bijna uit mijn vel van blijdschap als jij nu voelt … of iets kan voelen, van wat ik ervaar.

Hoe lang gaan we nog generatie op generatie voorbij laten gaan zonder onze cadeaus te delen? Zou jij de ketting durven te doorbreken??

Wil jij op je sterfdag tot de conclusie komen dat er nog tal van niet uitgepakte cadeau’s in de kelder (bedorven) liggen?

Wanneer ik in verbinding ga met mijn weten blijk ik helemaal geen opleiding nodig te hebben. Ik weet ik proef ik voel en ik zie.
Was dat altijd comfortabel?? Welnee…meestal zelfs niet omdat ik dingen zag die volwassenen liever verstopte. Ze hebben me nooit in woorden iets verteld maar ik snapte de energie en had er geen oordeel over. Het werd ingewikkeld toe zij er een oordeel over kregen wat ik wist.
Ik wist omdat ik de taal van energie versta.

Ben je wel eens een kamer in gelopen waar ruzie geweest is en dat jij het ongemakkelijke gevoel direct waarnam terwijl ze niet meer spraken over wat er gebeurt was? Juist dat bedoel ik dus, de taal van energie.
Access werd met die taal van energie. Ik heb weer geleerd hoe ik de taal van energie versta en communiceer. Ik noem dat nu mijn werk.

Als je de taal van energie opnieuw leert ontdekken kom je weer thuis bij jezelf. is dat altijd comfortabel? Nee… je zal alles moeten afleren wat je ooit leerde. Het is het allemaal waard!

De vruchten van jouw fruitboom, de tools die jij meekreeg … de scherpe ontwikkeling van jouw zintuigen door de dingen die je meemaakte….. Ze zijn jouw cadeau’s in de wereld. Jij bent gekomen met een unieke taak. Wordt het niet eens tijd dat jij je gelukkig gaat voelen door te doen wat je makkelijk afgaat, namelijk jouw taak/talent?

Ik nodig je uit om ook de rust en het plezier te gaan ervaren die er op je wacht wanneer jij weer bereid bent om te luisteren naar jouw weten. Jij weet veel meer dan je bent en pas dan kun jij je leven leven zoals alleen jij dat kan. De tools die ik je aanbied zijn simpel maar ontzettend doel krachtig. Het kost je niets om ze te gaan ontdekken en toepassen in je leven.

Ik ben je pas 3 jaar geleden voor gegaan. Volg mijn tijdlijn op FB om te ontdekken hoe mijn leven er nu uitziet door de keuzes die ik maakte en laat je inspireren. Ik ont-moet je graag.


Author Info

tamarastegeman

No Comments

Post a Comment

Tamara Stegeman- Certified Facilitator